Hoe het begon

Hoe het begon

Hoe het begon….

Mijn leven staat in het teken van een zoektocht. Een zoektocht naar rechtvaardigheid, eerlijkheid, openheid en zachtheid. Hij begon op de universiteit bij een studie rechtsgeleerdheid. Er was maar een ding dat ik leuk vond aan die studie: mijn fascinatie voor de oorzaken van gedrag groeide en vond een theoretische basis. Waarom pleegt iemand een misdrijf? Heeft hij soms een psychische stoornis? En wat zijn de verdere omstandigheden die hem doen besluiten iets totaal verkeerds te doen? Ik leerde dat veel samenhangt met een gebrek aan duidelijke communicatie op de juiste momenten.

Ik hield en houd nog steeds van duidelijke communicatie. Ik heb er mijn beroep van gemaakt. Eerst als journalist en later als tekstschrijver probeer ik mijn taal zo duidelijk mogelijk te houden voor iedereen.

Wat heeft dit nu met paarden te maken? Op het eerste gezicht niet zo veel misschien. Opgegroeid met een enorm en altijd aanwezig verlangen bij een paard te zijn is dit dier is voor mij lang een bijna mythisch wezen geweest. Het voetstuk waar ik deze dieren al vanaf mijn geboorte op gezet heb is er nu nog steeds. Bijzonder voor mij zijn de momenten van echt contact met een paard, ik koester ze en voel me vereerd dat een paard me die momenten van samenzijn geeft. Maar tijdens de vele uurtjes die ik al mijn leven lang doorbreng met ze ben ik me helaas steeds meer bewust geworden van een paar schrikbarende feiten:

Veel van de paarden die ik ontmoette vertoonden vreemd en ongewenst gedrag. Op dit gedrag werd door de mensen in hun omgeving als vanouds met straf en dwang gereageerd. Hoe meer de druk toenam op die dieren hoe erger ze dit ongewenste gedrag gingen vertonen. Veel van die paarden werden vervolgens verkocht om een onzekere toekomst tegemoet te gaan, er werd een nieuw paard aangeschaft en het probleem leek opgelost… Dieren inwisselbaar als een kapotte fiets, als hij niet meer functioneert koop je gewoon een nieuwe.

Toen ook de spookachtige verhalen over handelspaarden in hun lijdensweg op transport naar verre landen bekend werden, werd mijn mythe helemaal wreed verstoord. Het begin van mijn verbijstering over bewuste mishandelingen. Het zal mij altijd blijven verbijsteren dat iemand een paard moedwillig pijn kan doen.

En hier kom ik terug op de vraag in het begin van dit verhaal: Wat heeft die fascinatie voor de oorzaken van gedrag nu met paarden te maken. Veel, dat zal iedereen ondertussen begrijpen. Want, als je eenmaal begonnen bent naar verklaringen van gedrag te zoeken ga je dit automatisch ook bij dieren doen. Ik wilde zo graag begrijpen hoe ik in elk geval de dieren die ik op mijn weg kreeg kon behoeden voor een lijdensweg van straf, pijn en angst. Om mij heen kijkend vielen mij steeds meer dingen op, en ik kreeg ook steeds meer vragen: Was een probleempaard wel zo gelukkig in de stal waar hij woonde? Was een probleempaard wel zo gelukkig in de samenwerking met de mens die hem bezat? En hier kwam mijn passie voor psychologie weer naar boven: Hoe zat het met de psyche van dit paard?

Door te luisteren naar de wijze ervaren paardenmensen (gelukkig zijn die er nog!), en te luisteren naar hun goed functionerende paarden (en deze bestaan echt ook!) heb ik geleerd dat niets los van elkaar staat. Kijken naar problemen en duidelijk en helder communicerend zoeken naar oplossingen vergt een totaaloverzicht. Maar hoe bereik je dit?

In 2007 ontdekte ik de nieuwe studie tot gedragstherapeut voor paarden en kon direct starten. Wat een opluchting, ik bleek niet alleen te zijn in mijn zoektocht, ik kwam eindelijk thuis! In een zaal vol met mensen die dezelfde verontwaardiging, walging en drive bezaten om tot een daadwerkelijke omwenteling in de traditionele paardenwereld te komen, vond ik wetenschappelijk bewijs voor mijn bevindingen en het allermooiste: wetenschappelijk onderbouwde oplossingen! Vaak schokkende medische, ethologische, ethische en psychologische feiten werden hier aangedragen om ons te overtuigen van het feit dat er actie nodig is, dat er dringend behoefte is aan mensen met dat totaaloverzicht, dat de lijnen van communicatie eindelijk op een goede manier geopend moeten worden tussen het paard en de mens.

Sindsdien ben ik een van de gelukkigen die daadwerkelijk iets kunnen betekenen voor dat paard en die mens: samenwerking door betere communicatie, net zo vereerd en blij zijn door het open contact met je paard als ik. Ik geef het graag door aan iedereen die het wil leren.