Commercie in zadelland

Commercie in zadelland

Naarmate je je meer verdiept in een onderwerp word je steeds nuchterder.

Ik schreef al eerder over het Goeroe-fenomeen in paardenland en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ook in zadelverkopend Nederland eenzelfde tendens gaande is. Want: je MOET, moet moet, nieuwer, duurder, beter, anders, en als je zadel goed is is de singel weer bagger, of die vulling DIE KAN ECHT NIET MEER. En dan die lining (wat is lining eigenlijk?) BE LA CHE LIJK, dat je daar nog mee durft te rijden!  Als je niet achter de nieuwste snufjes of de meest trendy zadelverkoper aanloopt ben je natuurlijk je dier aan het mishandelen, zo duidelijk als wat.

Eerlijk gezegd word ik daar zo langzamerhand niet goed van.

Want vroegah… Ja toen was ook niet alles even geweldig maar, een singel was een singel, en lining, daar had nog nooit iemand van gehoord. Een dressuurzadel?? Wat was dat eigenlijk? En ehhh vulling, die zat er in, hoezo vervangen? Viltdekje of een opgevouwen wollen deken eronder en rijden. Kussenkanaal, hoeveel cm was dat? Geen idee, en, oh wonder, onze paarden werden gewoon oud, kwamen in de Z zonder high tech dressuurdingus op hun rug en zonder anatomisch gevaarte onder hun buik, en sprongen die 1.50 met gemak ondanks beroerde kussenkanalen en kapokvullingen.

Gewoon, omdat het kon.

Ik heb er een tijd aan mee gedaan, ik heb dure zadels aan laten meten, met anatomisch verantwoorde kussenkanalen, top vulling en geweldig doordachte singels, en me elke keer laten vertellen dat het nu helemaal zou gaan lukken.
Maar paard vertelde me anders. Die werd steeds bozer. Want alle high techdressuurdingussen en Anatomische gevaartes zaten echt gruwelijk in de weg. Als beweeglijk paard moet je namelijk RUIMTE hebben om te bewegen. En als beweeglijk paard moet je een zadel hebben dat gewoon op z’n plaats blijft tijdens een simpel ritje. Meer vraagt een paard niet en dan kun je als ruiter ook iets van je paard vragen. Dus ik ben gaan zoeken, was met boomloos al een heel eind op weg, maar maar daar moet je zelf ook nog wel op kunnen blijven zitten. En sinds ik alle wetten van de zadelpascursusjes opzij geschoven heb, heb ik het pas echt gevonden.
Maak kennis met het zadel dat mijn paard het fijnste vindt van allemaal.

Het is

a. Een ouwe houten deur van een zadel, geen idee van de leeftijd.

b. Officieel twee boommaten te wijd, dus opgevuld met een schapenwol met vilt-dekje en flexibele boomlooszadel- inlages. Wat een ruimte voor al die spieren!

c. De kussens: Gevuld met alles wat god (lees: de zadelpasser) verboden heeft. Ik dacht eerst dat ik er een pak verbandwatten uittrok maar het bleek oude kapok, en verder synthetische wol EN schapenwol (hoe krijg je het er allemaal in, vraag je je dan af… ehhh, zadelpassers? Dit zadel was 2 jaar geleden duur verkocht aan de vorige eigenaar en op maat gevuld!) En de lining??? Ja geen idee hoor, zit die er in dan? Zo ja, ik gok, minstens 15 jaar oud? Zo nee, geef me maar aan wegens mishandeling.

d. Een veelzijdigheidszadel. (Vloeken in de kerk, heerlijk!)

e. Kussenkanaal, gewoontjes. Mijn dikke ponnie heeft namelijk ondanks het volumineuze postuurtje maar een gewoontjes ponnieruggengraatje, dus al die brede kanalen schuiven er direct weer af (mja, als je dat aan zadelpassend Nederland meldt ben je weer aan het mishandelen dus…)

f. Het kostte, en ik durf dit bijna niet te zeggen… 200 euro. Ja… sorry… niet 2000, maar 200 euro. Oh, en een nieuwe singelstoot.

G. EN niet te vergeten! Aangesingeld met een kunststofsingeltje van 39,95.

 

 

 

En raad eens: zadel ligt als een huis, schuift niet, kwispelt niet, zit heerlijk en het allerbelangrijkste, paard loopt voor het eerst in jaren ontspannen. En niet 1 dag, maar alle dagen.
Ik geloof niet meer in dure snufjes. Die van mij staan allemaal te koop voor wie wil.
Ik geloof ook niet meer in veel zadelpassers, als ik ze moet gaan vertellen hoe het moet, hoe een zadel zich houdt op een paard en ze niet verder komen dat de merken die ze zelf verkopen vind ik ze veel te beperkt in hun kennis, sorry als ik hier iemand mee beledig, maar ik denk dat er hier veel duur kaf tussen het koren zit.
Ik geloof alleen nog in mijn eigen boeren verstand en in mijn paard dat feilloos weet aan te geven wat werkt of wat helemaal fout is. En ik weet nog maar 1 ding: School jezelf, en luister naar je paard. Het kost je tijd maar je paard is het waard.

Z dressuur, here we come! (grapje…)

 

 

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *